Haarlem, 30 juli 2010 door Rob Ridder

Markant, veelzijdig, eigenzinnig, streber en aimabel. Het zijn enkele steekwoorden, die bij me opkomen als ik aan de deze week overleden Han Nakken denk.

De in 1940 geboren Nakken volgde een opleiding als sportleraar aan het CIOS in Overveen. Als badmintonner was hij wel zeer nadrukkelijk aanwezig. Geen talent in de zin van prachtige backhandslagen, smashes of wonderschone looptechniek, maar wel een groot talent als het ging om vechten, onder geen beding willen verliezen, sterven op de baan, maar ook woede, grote woede als het spel niet ging zoals hij wilde.

Markant, streber en eigenzinnigheid. Het kwam in zijn spel terug. Maar niet alleen op het veld. Ook naast de badmintonbaan komen die woorden van pas. Han wilde geen sportleraar worden, maar begon zich te verdiepen in de kinderpsychologie en dus ging hij studeren in dat vak, wat hem uiteindelijk bracht tot de professor doctor Han Nakken. Maar voordat hij uiteindelijk als hoogleraar Orthopedagogiek aan rijksuniversiteit in Groningen ging werken, had Han al een serieuze loopbaan achter de rug in badmintonland.

Eind jaren 60 stond Han op de barricaden op het Badmintonpad in Haarlem, toen Zuid Afrika een Thomascupwedstrijd ging spelen in Nederland. Nelson Mandela zat nog vast op Robbeneiland en Apartheid werd nog met hoofdletters geschreven in de wetten van Zuid Afrika. Han vond het 'not done' dat Nederland de grenzen openstelde voor Zuid Afrika, en protesteerde heftig mee, waarbij politie te paard er aan te pas moest komen om de betogers weg te houden van de Duinwijckhal.

Apartheid werd op de muur geschilderd, en tot op de dag vandaag zijn de overblijfselen van die actie in 1969 nog terug te vinden. In die periode was Han ook nog eens bondscoach van Nederland en hij schreef samen met Hans van Praag en Rob van Barnau Sythoff twee badmintonboeken; Badminton 1 en Badminton 2. Deze boeken fungeerden jarenlang als leidraad voor trainersopleidingen. Later kwam Han Nakken terug naar de plek waar hij op de barricaden stond: als coach van Duinwijck. Hij zorgde voor verandering: individuele begeleiding en vooral: zelfwerkzaamheid.

Zijn verbintenis met de Haarlemse club was slechts van korte duur: een jaar en een paar maanden. In januari 1986 vertrok Han definitief naar Groningen om zijn hoogleraarschap ten uitvoer te brengen. De contacten verwaterde snel. Zo af en toe had ik nog wel eens contact met zijn zoon Joeri, die kon vertellen dat het goed met hem ging. En dan heb je de momenten dat je zegt: "we moeten eens snel contact leggen." Het kwam er niet van en nu is het te laat. Ik moest uit de krant vernemen dat ons ex nationaal selectielid, bondcoach, clubcoach professor doctor Han Nakken op 69 jarige leeftijd ons heeft verlaten op 23 juli 2010.

Rob Ridder, voorzitter Badminton Nederland

Bron: Badminton Nederland