Denemarken, 28 juli 2010, door Ron Daniëls

Er is niet veel tijd om over dingen te schrijven, echter ik heb vanmorgen toch weer wat op geschreven nadat ik met Morten Christensen had gesproken. Verder heb ik een email uit Italie gekregen van iemand die de pietridder site vaak bezoekt en hij heeft gevraagd of ik daar voor een paar weken heen wil komen om training te geven, erg leuk om te zien hoeveel dingen er via de website uitkomen.

Trainingskampen is iets wat net zo bij het Deense badminton thuis hoort als een veren shuttle, ik zit al weer 4 weken in Denemarken en het valt me elke keer weer op hoe groot het verschil is tussen het badmintonwereldje hier en dat van Holland. Het lijkt wel als of je het over een andere sport hebt en dat de mensen van deze twee verschillende sporten een totaal andere mentaliteit hebben.

Vandaag heb ik de eerste voorbereidingen gemaakt samen met Morten Christensen voor het Forza talent ontwikkelingskamp van 14 tot 21 augustus.

Morten en ik hebben het zeer uitgebreid gehad over het opleidingssysteem in Denemarken, hij is schoolleraar en heeft dus een hele andere achtergrond dan ikzelf, maar we zitten altijd op één lijn als het gaat om de aanpak van talent ontwikkeling en training. Van mijn trainersopleiding weet ik niet veel meer af (en gelukkig maar want dat is achterhaald).

Wat ik nog wel van mijn opleiding weet, is de shock die ik in mijn eerste ontmoeting met Kenneth Larsen kreeg toen ik hoorde met hoeveel detail hij naar badminton keek en hoe open hij was om nieuwe wegen in te slaan. Het tweede wat perfect in de opleiding was en waar ik tot op de dag van vandaag plezier aan heb, is de manier van denken die daar wordt bijgebracht en dan denk ik bijvoorbeeld aan de vragen die Finn Trærup stelde en vooral open liet. Dit alles heeft bijgedragen tot een positieve ontwikkeling.

Morten heeft dat ook heel erg zelfs; een onschuldig telefoontje over een vraag over het tijdstip wanneer we elkaar ontmoeten, ontaardt vaak in een telefoongesprek van een uur over badmintontraining. Ik ben er dan ook min of meer van overtuigd dat de reden waarom in Nederland en België de trainers maar weinig of geen open gesprekken hebben en zich alleen beperken tot discussies binnen vertrouwde groepjes, veroorzaakt wordt door hun onzekerheid over hun kennis van badminton. Als je zo onzeker bent dan heb je behoefte aan houvast en grijp je dan met twee handen vast aan hetgeen je is verteld en niet wat je zelf denkt.

Er is nog een voorbeeld dat heel veel indruk op me gemaakt heeft en voor een groot deel heeft bepaald hoe ik vandaag en de dag over dingen denk. Ik was 17 of 18 jaar en ging een weekend naar Londen, het was slecht weer en ik kwam in een pub terecht en raakte in gesprek met een oudere zwarte man. We hadden een lang gesprek en dat kwam op een gegeven moment uit op racisme. De man zei tegen mij dat blanken de geschiedenis in hun voordeel vervalsten. Ik vroeg om een voorbeeld en toen zei hij dat Jezus niet blank was, ik ben van huis uit katholiek en zei tegen de man dat iedereen weet dat Jezus blank was, het beeld van Jezus is me namelijk van kinds af aan ingehamerd. Hij vroeg mij waar kwam Jezus vandaan? Palestina was mijn antwoord, en hoe zien mensen in Palestina er uit? Shit shit shit, hij had gelijk, Jezus was niet blank en had zeker geen blauwe ogen of blond haar, terwijl hij wel zo wordt afgebeeld. Het is een simpel voorbeeld, echter vanaf die dag ben ik me veel meer gaan afvragen of dingen wel echt zo zijn. Mijn eigen analyses en meningen over de dingen die ik hoor, zijn hierdoor voor mijn beeld veel belangrijker en bepalend geworden dan hetgeen me wordt verteld. En dat is iets wat je heel duidelijk terug ziet in Denemarken en het badminton hier.

In het gesprek met Morten merk ik dat ik heel rustig naar zijn opvattingen zit te luisteren en dat het heerlijk is om met iemand op dit niveau te praten, iets wat in Holland zelden of nooit voorkomt. In Nederland heb ik wel gesprekken met trainers en spelers, maar dan zijn het vooral zij die luisteren. Na 10 minuten praten heb ik vaak al het gevoel dat ik nog meer over techniek moet gaan schrijven en dan wel op een manier dat er een samenhang ontstaat tussen verschillende thema's zodat de training als het waren samen komt in een hoger geheel. Met privé training doe ik dit natuurlijk al lang, echter ik heb gemerkt dat als ik het beschrijf toch veel meer onderdeel per onderdeel behandel en het niet samen laat komen tot één geheel.

Wat ik vooral meer wil gaan doen is het samen beschrijven van techniek en tactiek, ik heb al vaker gezegd dat ik Sun Tzu een goede inspiratie bron voor mijn tactiek training vind en ik ben dan ook al begonnen om voor mijn bijscholing voor trainers hier in Denemarken de uitspraken van Sun Tzu nog eens door te nemen. Ik was dat hier een avond aan het doen toen mijn jongste zoon Sebastian tegen me zei dat hij de uitspraken al kende, mijn zoon is 12 jaar en doet niet aan badminton, hij zit op boogschieten dus ik vroeg me af waar hij dat van wist "computer spelletjes" zei hij "World of warcraft" en ja hoor daar komen de uitspraken van Sun Tzu dus ook in voor.

Rinus Michaels zei al dat Voetbal oorlog is en ik dacht toen altijd dat hij dit zei omdat voetbal zo hard was geworden en dat je elkaar onder uit moest schoppen, echter dat was helemaal niet wat hij bedoelde! Het ging hem enkel en alleen maar om de tactiek. En met badminton is het niet anders, we zijn alleen niet gewend om er op die manier naar te kijken. Sun Tzu zegt "War is deception" dus oorlog is schijnbewegingen en bedrog, in Nederland trainen we geen schijnbewegingen (in Duitsland trouwens ook niet en dat terwijl zij de blitzkrieg hadden overgenomen van Sun Tzu) Als je het dus door de ogen van Sun Tzu zou kijken dan doet Nederland helemaal niet aan winnend badminton, ze proberen alleen de schade te beperken, maar ze proberen zeker niet te winnen.

Ik hoor trainers uit China nooit iets zeggen over Sun Tzu terwijl ik weet dat het leger van China (en dat van vele andere landen) op hun scholen de strategie van Sun Tzu uit hun hoofd moeten leren. Het lijkt me dan ook totaal onwaarschijnlijk dat deze tactiek niet in de Chinese sportbonden wordt gebruikt. Toen ik begin dit jaar in Vietnam was en ik vertelde van Sun Tzu was de legerleiding zeer verbaasd dat ik daar wat van af wist. Ho Chi Minh gebruikte het namelijk om Amerika te verslaan en de USA gebruikt het nu zelf in hun legeropleiding.

Ik ben dus bang dat ik in China op de zwarte lijst ben gekomen (Ron Daniels op de lijst toevoegen, hij is er namelijk achter gekomen dan we met Sun Tzu werken). En waarschijnlijk hopen ze dat het niet serieus genomen wordt, maar helaas het is te laat want de eerste 8 Nederlandse trainers komen volgende maand een week op trainersopleiding in Denemarken, waar we gaan werken met onder andere deze dingen. En terwijl ze in het bejaarden tehuis in Nieuwegein weer een nieuwe opleiding bedenken die geen zoden aan de dijk zet, verspreidt het Forza gevaar zich door het wakkere deel van Nederland.

Ron Daniëls