Er bestaat namelijk geen verkeerde grip, er bestaan alleen maar verkeerde situaties waarin je die grip gebruikt. Dus als ik in de praktijk een speler van 8 jaar zie, die met een mattenklopper grip staat te slaan, dan stap ik er na ar toe en zeg ik bijvoorbeeld: Dat is geweldig ken jij die grip al? Vol trots zegt zo'n mannetje met een big smile’ ja die ken ik al’. Dan zeg ik dat vind ik knap want dit leer ik de spelers van U15 pas als ze onderdruk staan in hun verre BH hoek, maar als jij dit nu al kan dan heb je helemaal geen problemen met de Universeel grip.
Hoe jonger de speler hoe meer techniek oefeningen ik op de training doe en vraag me niet hoe laag de ondergrens leeftijd hiervoor is, want als ik zeg dat je op Youtube een jongetje op een U11 toernooi ziet spelen waarbij hij zijn tegenstanders diep op de achterlijn houdt terwijl hij 6½ jaar jonger was dan alle andere jongens op de baan, of het stukje dat hij aan het spelen is met zijn vader . Voor het filmpje klik je &feature=related">hier
Dus jullie zeggen mij maar wat je vindt en wat “te moeilijk is voor kinderen” Ik zeg dat er helemaal niets is wat te moeilijk voor kinderen is, echter dat de trainers helemaal niets begrijpen van wat kinderen kunnen en dat het hun begrenzing van denken is dat de spelers op de training tegenhoudt.
Meer dan 17 jaar ervaring in Denemarken heeft me geleerd dat, als je de jeugd voordat ze in de U15 komen en ze nog niet alle technieken van redelijk tot goed kunnen beheersen, je het wel kunt vergeten om de top te halen.
Ik weet dat groepen waar club trainers mee te maken hebben meestal groot zijn en het soms niet eenvoudig is om een groep jonge spelers aandachtig naar je te laten luisteren en ze ook nog eens wat te leren. Vraag jezelf eens af waarom het moeilijk is, plaats jezelf meer in de schoenen van het kind! Ik heb bijvoorbeeld in Duitsland heel veel trainers aan het werk gezien waarvan ik al vond dat badminton saai was als ik naar deze training keek. ALLES en ik bedoel ALLES is van 0 tot de U11 ondergeschikt aan het plezier, een training waar niet is gelachen, is een training die totaal mislukt is. Kinderen moeten het gevoel hebben dat ze naar een optreden zijn geweest waar ze wonderen hebben gezien.
Inspireer de kinderen met de meest onwaarschijnlijke dingen die je kunt doen met een shuttle en een racket, laat ze nadenken of iets wel of niet kan zoals bijvoorbeeld een service rondom de net paal onder het net niveau door van het rechter veld naar het andere rechter veld. Ik zie nu al voor me dat veel lezers zullen zeggen “dat kan niet” maar het kan wel en het is leuk en bruikbaar in je training.
Ik vertel dit verhaal aan het begin van de training en de kinderen vragen me OK laat maar zien, dan zeg ik ja dat doe ik later wel, eerst even trainen en als dat goed gaat dan hebben jullie bewezen dat jullie iets speciaals kunnen zien. Je zult zien dat je training zeer eenvoudig verloopt en dan laat je zien hoe het kan en laat de spelers dit het laatste kwartier uit proberen en geloof me zelfs in zoiets als dit zitten verschrikkelijk goede training elementen.
Een van de andere problemen die ik heb gezien en waar trainers moeilijk mee om kunnen gaan is het geluidsniveau in de hal, de kinderen schreeuwen om het hardst voor aandacht, ik verhef NOOIT mijn stem dat leidt van kwaad tot erger. Als de groep bij elkaar is, praat dan tegen dat deel wat je aandacht heeft en praat vooral heel zachtjes zodat de kinderen zich moeten inspannen te horen wat je zegt, als er kinderen zijn die blijven praten en jij zegt er wat van, dan helpt dat niets, echter als de kinderen die jou wel willen horen en waar jij je dus op focust gaan zeggen tegen de praters dat ze hun mond moeten houden dan heb je de druk van de groep zijn werk laten doen en wordt iedereen stil.
Techniek training kan nooit worden gedaan zonder veren shuttle. Au hoor ik in badminton Nederland, wij trainen met plastic in onze club. Hier ben ik heel streng in, ik zie liever een club waar een van de moeders de training doet die helemaal niets van badminton afweet, maar de kinderen met veren shuttles laat spelen dan dat ik in een club kom waar een trainer is en de kinderen met plastic laat spelen.
Plastic shuttles zijn de dood steek voor iedere vorm van techniek training, het spelen met plastic shuttles heeft helemaal niets te maken met badminton en als je de kinderen toch met deze dingen laat spelen dan kun je net zo goed tegen de kinderen zeggen dat ze geen racket hoeven te kopen, want dan kan het net zo goed met een stuk hout of een schoen. Dit is ook iets wat ik regelmatig op clubs heb laten zien, dat je met plastic shuttles ook je schoen kunt gebruiken in plaats van je racket.
Liever een hele slechte veren shuttle dan de duurste plastic, ik deel shuttles uit aan het begin van de training en iedereen heeft zijn eigen shuttle waar die dan ook verantwoordelijk voor is. De speler zet zijn naam op de shuttle en moet deze in goede conditie houden en altijd bij zich hebben. Als ze wedstrijden moeten spelen gaat de tos niet over wie er mag beginnen maar over met welke shuttle er wordt gebruikt. De tos wil je verliezen, want als je jou shuttle moet gebruiken dan gaat die kapot en het is beter dat de shuttle van de tegenstander kapot gaat en niet die van jou. Je kunt er tactiek wedstrijden aan verbinden en het eerste ‘denken’ bij de spelers bij brengen door te zeggen “jongens als je met de shuttle van de tegenstander speel dan probeer je de shuttle kapot te maken door hard te smashen en veel kap slagen te spelen en als het jouw shuttle is probeer je hem zachtjes terug te spelen en netjes te plaatsen” en op deze manier heeft de training al zijn eerste aanval en verdediging tactiek gehad.
Ook ik heb wel eens moeite de groep stil te krijgen, speciaal als de groep nog niet weet of ze wel badminton willen blijven spelen of liever toch gaan voetballen of zo, ook dan komt de persoonlijke shuttle goed van pas want de fantasie van de trainer sloeg even op hol en ik zei: Jongens de shuttle doet gelijk al veel meer als je hem goed behandeld elke schijnbeweging gaat makkelijker als je de kurk opwarmt en vochtig houdt dus terwijl ik de volgende oefening uitleg hou je de shuttle even in je mond en je zult zien dat je slagen veel beter gaan. Het placebo effect is net zo goed als het echte werk en je zult zien dat veel spelers beter gaan spelen als ze de shuttle even in hun mond hebben gehad (het stil zijn is alleen maar een gewenst bij effect).
Ik kan nog wel 25 pagina's schrijven over de training met de jongste spelers, echter het is waarschijnlijk beter dat jullie zien wat ik bedoel en dat kan ook want René Sehr gaat voor Noord Holland een seminar opzetten over jeugd training waar ik kom vertellen en laten zien hoe het ook anders kan dus schijf je in bij René door hem te mailen
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Ik moet zeggen dat ik zeer positief verrast ben door de houding van Duinwijck die als top club in Holland open staat voor nieuwe visie en daarmee de voortrekkers rol op eist in Nederland.
Ron Daniëls
